അമേരിക്കക്കാരുടെ കാര്ലോ അക്യൂട്ടിസ്; മരണത്തെ ഭയക്കാതെ സ്വര്ഗ്ഗത്തെ സ്വപ്നം കണ്ട ചിന്ന പയ്യന്
ജോര്ജ് കൊമ്മറ്റം - നവംബര് 2026
ഫ്രാൻസിസ്കോ ഫ്രെഡറിക്സൺ എന്ന കൊച്ചുബാലന്റെ ജീവിതം നമ്മെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നത് ഒന്നുമാത്രം: ജീവിതത്തിന്റെ ദൈർഘ്യമല്ല, അതിൽ നാം നിറയ്ക്കുന്ന സ്നേഹവും പ്രത്യാശയുമാണ് പ്രധാനം.
മരണത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ മുതിർന്നവർ പോലും വാക്കുകൾക്കായി പരതാറുണ്ട്. പ്രിയപ്പെട്ട ഒരാൾ മരിച്ചുപോകുമെന്ന ചിന്തയിൽ തളർന്നുപോകാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഒൻപതു വയസ്സുള്ള ഒരു ബാലൻ മരണത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചത് തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായിട്ടായിരുന്നു. അവന് മരണം അവസാനമായിരുന്നില്ല. മറിച്ച്, ഒരിക്കലും അവസാനിക്കാത്ത സന്തോഷത്തിലേക്കുള്ള യാത്രയായിരുന്നു.
അവന്റെ പേര് ഫ്രാൻസിസ്കോ ഫ്രെഡറിക്സൺ. വീട്ടുകാർ സ്നേഹത്തോടെ വിളിച്ചിരുന്നത് 'സിസ്കോ' എന്ന്.
അമേരിക്കയിലെ വിർജീനിയയിൽ താമസിച്ചിരുന്ന ഫ്രാൻസിസ്കോയുടെ ജീവിതം സാധാരണ ഒരു ബാലന്റേതുപോലെ
തുപോലെയായിരുന്നു. കളികൾ, കൂട്ടുകാർ, വീഡിയോ ഗെയിമുകൾ, കുടുംബത്തോടൊപ്പമുള്ള സന്തോഷനിമിഷങ്ങൾ... അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് അവന്റെ ജീവിതത്തെ മാറ്റിമറിച്ച ആ രോഗനിർണയം.
മസ്തിഷ്കത്തെ ബാധിക്കുന്ന അപൂർവവും ചികിത്സിച്ച് ഭേദമാക്കാനാകാത്തതുമായ അർബുദം. ഡിഫ്യൂസ് ഇൻട്രിൻസിക് പോണ്ടൈൻ ഗ്ലിയോമ (DIPG). ഡോക്ടർമാർക്ക് അധികം പ്രതീക്ഷകളുണ്ടായിരുന്നില്ല. ആറു മുതൽ ഒൻപതു മാസം വരെയായിരുന്നു അവർ കണക്കാക്കിയ ആയുസ്സ്.
എന്നാൽ ആ വാർത്ത കേട്ടപ്പോൾ ഫ്രാൻസിസ്കോ ആദ്യം ചോദിച്ചത് സ്വന്തം ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചായിരുന്നില്ല.
അമ്മയുടെ വയറ്റിൽ വളരുന്ന ഇരട്ടക്കുഞ്ഞുങ്ങളെക്കുറിച്ചായിരുന്നു അവന്റെ ആശങ്ക.
'എനിക്ക് എന്റെ കുഞ്ഞനുജന്മാരെ കാണാൻ കഴിയുമോ?'
അസുഖം സ്ഥിരീകരിക്കുന്നതിന് അഞ്ചു ദിവസം മുമ്പാണ് അമ്മ ലോറ ഇരട്ടക്കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കായി കാത്തിരിക്കുകയാണെന്ന സന്തോഷവാർത്ത കുടുംബം അറിഞ്ഞത്. മൂന്നു തവണ ഗർഭം അലസിയതിന്റെ വേദന അനുഭവിച്ചിരുന്ന അമ്മയ്ക്ക് ആ വാർത്ത വലിയ സന്തോഷമായിരുന്നു.
രോഗം തന്റെ ജീവിതത്തെ എത്രത്തോളം ബാധിക്കുമെന്ന് അവന് അറിയാമായിരുന്നോ എന്നറിയില്ല. പക്ഷേ, കുഞ്ഞനുജന്മാരെ കാണണമെന്ന ആഗ്രഹം അവന്റെ മനസ്സിൽ ശക്തമായിരുന്നു.
ഡോക്ടർമാർ പ്രവചിച്ച സമയപരിധിയെ മറികടന്ന് അവൻ പതിനെട്ടു മാസം കൂടി ജീവിച്ചു. കുഞ്ഞനുജന്മാർ ജനിക്കുന്നതും അവരുടെ ആദ്യ ജന്മദിനം ആഘോഷിക്കുന്നതും കാണാൻ അവന് കഴിഞ്ഞു. അവരെ ചേർത്തുപിടിക്കാനും സ്നേഹിക്കാനും അവന് ലഭിച്ച ആ സമയം കുടുംബത്തിന് അമൂല്യമായിരുന്നു.
അവന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സൗഹൃദം
ഫ്രാൻസിസ്കോയുടെ ജീവിതത്തിൽ മറ്റൊരു പ്രത്യേക സൗഹൃദം കൂടിയുണ്ടായിരുന്നു. വിശുദ്ധ കാർലോ അക്ക്യൂട്ടിസിനോടുള്ള സൗഹൃദം.
കാൻസറിനോട് പോരാടിയ ഇറ്റാലിയൻ കൗമാരക്കാരനായ കാർലോയുടെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് സുഹൃത്തുക്കളിൽനിന്നാണ് ഫ്രാൻസിസ്കോ അറിയുന്നത്. പിന്നീട് കാർലോ അവന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട വിശുദ്ധനും ആത്മീയ സുഹൃത്തുമായി.
കമ്പ്യൂട്ടർ ഗെയിമുകളും കൂട്ടുകാരും ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്ന സാധാരണ ബാലനായിരുന്നു കാർലോയും. എന്നാൽ വിശ്വാസത്തിലും സ്വർഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രത്യാശയിലും ആഴമുള്ള ജീവിതമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റേത്. ഈ സാമ്യം ഫ്രാൻസിസ്കോയെ ഏറെ ആകർഷിച്ചു.
ഒരിക്കൽ വിശുദ്ധ കാർലോയുടെ തിരുശേഷിപ്പ് വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ ഫ്രാൻസിസ്കോയ്ക്ക് വലിയ സന്തോഷമായിരുന്നു. തന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്ത് വീട്ടിലെത്തിയതുപോലെയാണ് അവൻ അതിനെ സ്വീകരിച്ചത്.
'കാർലോ, എന്റെ റോക്കറ്റുകൾ കാണിച്ചുതരാം. എന്റെ മുറിയും കളിമുറിയും കാണിച്ചുതരാം...' എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് അവൻ ആ തിരുശേഷിപ്പിനോട് സംസാരിച്ചു.
വിശ്വാസം എന്നത് പ്രാർത്ഥനകളിലും പള്ളികളിലും മാത്രം ഒതുങ്ങുന്ന ഒന്നല്ലെന്നും ദൈവവുമായും വിശുദ്ധരുമായും വ്യക്തിപരമായൊരു ബന്ധം സ്ഥാപിക്കാനാകുമെന്നും ഈ കുഞ്ഞുമനസ്സ് കാണിച്ചുതന്നു.
മാതാപിതാക്കളെ വിശ്വാസത്തിലേക്ക് നയിച്ച മകൻ
ഫ്രാൻസിസ്കോയുടെ അമ്മ ലോറയും പിതാവ് റയാനും വിശ്വാസജീവിതം നയിച്ചിരുന്നവരായിരുന്നു. എന്നാൽ മകന്റെ ജീവിതമാണ് കുടുംബത്തി ന്റെ വിശ്വാസത്തെ കൂടുതൽ ആഴത്തിലാക്കിയത്.
ചെറുപ്പം മുതലേ ഫ്രാൻസിസ്കോയ്ക്ക് പരിശുദ്ധ അമ്മയോടും വിശുദ്ധരോടും പ്രത്യേക സ്നേഹമുണ്ടായിരുന്നു. രണ്ടോ മൂന്നോ വയസ്സുള്ളപ്പോൾ പോലും വഴിയരികിൽ കാണുന്ന മാതാവിന്റെ രൂപങ്ങൾക്കരികിലേക്ക് ഓടിച്ചെന്ന് 'ഓ, പരിശുദ്ധ മറിയമേ, ദൈവമാതാവേ!' എന്ന് വിളിക്കുമായിരുന്നു.
മരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവന്റെ കാഴ്ചപ്പാടും മാതാപിതാക്കളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.
അഞ്ചു വയസ്സുള്ളപ്പോൾ മുത്തച്ഛൻ മരിച്ച വിവരം മാതാപിതാക്കൾ അവനെ അറിയിച്ചു. ഇനി അദ്ദേഹത്തെ കാണാൻ കഴിയില്ലെന്ന് വിശദീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ ഫ്രാൻസിസ്കോയുടെ മറുപടി ഇതായിരുന്നു:
'പക്ഷേ, അദ്ദേഹം സ്വർഗത്തിലാണെന്ന് നിങ്ങൾ പറഞ്ഞില്ലേ? സ്വർഗത്തിലാണെങ്കിൽ നമുക്ക് വീണ്ടും കാണാമല്ലോ. കുറച്ചുകൂടി കാത്തിരുന്നാൽ മതി!'
മരണത്തെ ഭയത്തോടെ മാത്രം കാണുന്ന മുതിർന്നവർക്ക് ഒരു കൊച്ചുകുട്ടി നൽകിയ മറുപടിയായിരുന്നു അത്.
സ്വർഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കൊച്ചുസംഭാഷണങ്ങൾ
രോഗം മൂർച്ഛിച്ചപ്പോഴും ഫ്രാൻസിസ്കോയുടെ സന്തോഷവും പ്രത്യാശയും നഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. വേദനയും ശാരീരിക ബുദ്ധിമുട്ടുകളും കൂടിവന്നിട്ടും അവൻ ദൈവത്തിലുള്ള വിശ്വാസം കൈവിട്ടില്ല.
സ്വർഗത്തിൽ എത്തുമ്പോൾ എന്തൊക്കെയായിരിക്കും ചെയ്യുക എന്നതിനെക്കുറിച്ച് അവൻ പലപ്പോഴും സംസാരിക്കുമായിരുന്നു. പിന്നീട് ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നതിൽനിന്ന് സ്വർഗത്തിലെ തന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് മാതാപിതാക്കളോട് പറയുന്നതിലേക്ക് അവൻ മാറി.
വിശുദ്ധ കാർലോയെ കണ്ടുമുട്ടണമെന്നും ഒരുമിച്ച് ന്യൂട്രല്ല
പാൻകേക്ക് ഉണ്ടാക്കി യേശുവിന് കൊടുക്കണമെന്നും അവൻ പറയുമായിരുന്നു!
വെള്ളിയാഴ്ച മുത്തച്ഛന്റെയും മുത്തശ്ശിയുടെയും വീട്ടിൽ ഉറങ്ങാൻ പോകുന്നതിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്ന അതേ ലാഘവത്തോടെ സ്വർഗത്തിലെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചും അവൻ സംസാരിച്ചിരുന്നു.
കുടുംബം ആ സംഭാഷണങ്ങൾക്ക് നൽകിയ പേര് 'Heaven Talks' എന്നായിരുന്നു.
മരണം അടുത്തുവരുന്നുവെന്ന് അറിയാമായിരുന്നിട്ടും അതിനെക്കുറിച്ച് ഭയപ്പെടാതെ സംസാരിച്ചിരുന്ന മകനെക്കുറിച്ച് അമ്മ ലോറയ്ക്ക് ഇന്നും അത്ഭുതമാണ്.
2024 ഡിസംബർ 5-ന് ഫ്രാൻസിസ്കോ ഈ ലോകത്തോട് വിടപറഞ്ഞു. വെറും ഒൻപതു വയസ്സായിരുന്നു പ്രായം. എന്നാൽ അവൻ ജീവിച്ച 18 മാസത്തെ രോഗപോരാട്ടം കുടുംബത്തിന്റെ യും സുഹൃത്തുക്കളുടെയും വിശ്വാസജീവിതത്തിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു.
മകന്റെ മരണശേഷം തനിക്കും മരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയം കുറഞ്ഞുവെന്നാണ് അമ്മ ലോറ പറയുന്നത്. സ്വർഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മക ന്റെ സന്തോഷം തന്റെ ജീവിതത്തെയും വിശ്വാസത്തെയും മാറ്റിമറിച്ചുവെന്നും അവർ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.
വിശുദ്ധപദവിയിലേക്കുള്ള കാത്തിരിപ്പ്
ഫ്രാൻസിസ്കോയുടെ ജീവിതം ഇന്ന് പലരുടെയും വിശ്വാസത്തിന് പ്രചോദനമാകുകയാണ്. അവന്റെ മരണശേഷവും കുടുംബാംഗങ്ങൾക്കും സുഹൃത്തുക്കൾക്കും ഇടവകാംഗങ്ങൾക്കും ലഭിച്ച ചില പ്രത്യേക അനുഗ്രഹങ്ങളും അത്ഭുതകരമായ അനുഭവങ്ങളും അവന്റെ ഓർമയെ കൂടുതൽ സജീവമാക്കുന്നു.
ഫ്രാൻസിസ്കോയുടെ മാധ്യസ്ഥം തേടി പ്രാർത്ഥിച്ചപ്പോൾ ലഭിച്ച പ്രത്യേക സഹായങ്ങളുടെ അനുഭവങ്ങൾ പലരും പങ്കുവെച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇത്തരം അനുഭവങ്ങൾ അവന്റെ ജീവിതസാക്ഷ്യത്തെ കൂടുതൽ ആളുകളിലേക്ക് എത്തിക്കാനുള്ള അമ്മ ലോറയുടെ ആഗ്രഹത്തിന് ശക്തി പകരുന്നു.
എന്നാൽ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ വിശുദ്ധപദവി പ്രഖ്യാപനത്തിനുള്ള ഔദ്യോഗിക നടപടികൾ ആരംഭിക്കുന്നതിന് ഒരാൾ മരിച്ച് അഞ്ചു വർഷം കഴിയണം. അതനുസരിച്ച് 2029 ഡിസംബറിന് മുമ്പ് ഫ്രാൻസിസ്കോയുടെ കാനോനീകരണ നടപടികൾ ഔദ്യോഗികമായി ആരംഭിക്കാനാവില്ല. അതുവരെ അവന്റെ ജീവിതസാക്ഷ്യവും പ്രാർത്ഥനയിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന അനുഗ്രഹങ്ങളുടെ അനുഭവങ്ങളും കൂടുതൽ ആളുകളിലേക്ക് എത്തിക്കാനാണ് അമ്മ ലോറയുടെ ശ്രമം.
ഫ്രാൻസിസ്കോയുടെ ജീവിതത്തെ വിശുദ്ധ കാർലോ അക്ക്യൂട്ടിസി ന്റെ ജീവിതവുമായി പലരും താരതമ്യം ചെയ്യുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ അവന്റെ തായ ഒരു സാക്ഷ്യമുണ്ട്. വലിയ ജീവിതദർശനങ്ങളോ പ്രഭാഷണങ്ങളോ ഒന്നുമില്ലാതെ, തന്റെ കൊച്ചുജീവിതത്തിലൂടെ അവൻ പറഞ്ഞുവെച്ച വലിയൊരു സന്ദേശം.
ജീവിതം എത്രകാലം ജീവിച്ചു എന്നതിലല്ല, എങ്ങനെ ജീവിച്ചു എന്നതിലാണ് കാര്യം.
ഇന്നത്തെ യുവതലമുറയ്ക്ക് ഫ്രാൻസിസ്കോയുടെ ജീവിതം നൽകുന്ന സന്ദേശവും അതുതന്നെയാണ്. സന്തോഷം കണ്ടെത്താൻ വലിയ നേട്ടങ്ങളോ സമ്പത്തോ പ്രശസ്തിയോ ആവശ്യമില്ല. സ്നേഹിക്കാനും സൗഹൃദങ്ങൾ കാത്തുസൂക്ഷിക്കാനും വിശ്വാസത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കാനും പ്രത്യാശയോടെ ജീവിക്കാനും കഴിയുക എന്നതാണ് പ്രധാനം.
ഒൻപതു വയസ്സിൽ ഈ ലോകത്തോട് വിടപറഞ്ഞ ഫ്രാൻസിസ്കോയ്ക്ക് ജീവിതം ചെറുതായിരുന്നിരിക്കാം. പക്ഷേ, അവൻ പകർന്നുനൽകിയ പ്രത്യാശയ്ക്ക് അതിരുകളില്ല.
ഒരുപക്ഷേ, അവന്റെ ജീവിതത്തെ ആദരിക്കാനുള്ള ഏറ്റവും നല്ല മാർഗം അമ്മ ലോറ പറയുന്നതുപോലെ, അവൻ ജീവിച്ചതുപോലെ ജീവിക്കാൻ ശ്രമിക്കുക എന്നതായിരിക്കും.
അമ്മ ലോറ ഫ്രെഡറിക്സൺ ത ന്റെ മകന്റെ വിശ്വാസജീവിതവും രോഗകാലത്തെ അനുഭവങ്ങളും പ്രത്യാശയുടെ സാക്ഷ്യവും പങ്കുവെച്ചുകൊണ്ട് Little Pilgrim of Hope: A Child’s Joyful Faith in the Midst of Terminal Brain Cancer എന്ന പുസ്തകവും രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഫ്രാൻസിസ്കോയുടെ ജീവിതത്തിലൂടെ വിശ്വാസത്തി ന്റെ യും സ്വർഗപ്രത്യാശയുടെയും സന്ദേശം കൂടുതൽ കുട്ടികളിലേക്കും കുടുംബങ്ങളിലേക്കും എത്തിക്കുകയാണ് ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. (Image Courtsey: aleteia.org)
Send your feedback to : onlinekeralacatholic@gmail.com